maandag 8 april 2013

Doed, doed, en drei kieren doed*

Zondag was het voor het eerst sinds lang eens zonnig. We hebben er veel te lang op moeten wachten, maar dan was hij er toch eventjes. Normaal gezien gaan we zondag met de club fietsen, maar ik kon het nog niet opbrengen om al op te staan op zo'n onchristelijk vroeg uur op een zondag. Plus ook, ik vreesde een beetje heel veel voor mijn conditie, na de winterstop. Ik sta voor de moment dan ook nog schappelijk vet. Mijne winterslaap is nog maar net gedaan, wat wilt ge?

Dus, om mezelf al niet onmiddellijk kapot te laten gaan en mij te laten opjutten door mijn mederijders, had ik besloten om zelf rustig de beentjes los te gooien, zo'n goei 50 kilometer langs het kanaal. Want als ik met die mannen meega weet ik sowieso dat het heuvelachtig gaat worden. Daar ben ik nu nog niet klaar voor. En dus mijn parcours langs het kanaal richting Walem en zo terug via Mechelen gedaan, via een klein stukje langs de Strade Biance. Ideaal om rustig de conditie op te bouwen.

Mmm... ok, de zon schijnt, maar is het ook wel warm genoeg? Tja, eens buiten gaan staan en dan weten we het. Moeilijk, moeilijk... Kom, niet zeveren Tristan, de zon schijnt, korte broek en korte mouwen, wat is mij dat nu! Extra onderlijfke moet maar goed zijn. En voor alle zekerheid toch maar mijn benen en armen insmeren met vaseline, want de wind kan nog gemeen snijden.

De eerste keer buiten fietsen heeft ook als gevolg dat ik niets meer wist liggen. Handschoentjes? Schoenen? Helm? Drinkbussen? Zeer veel tijd verloren met dit alles te zoeken. Maarja, tegen de volgende keer vind ik dat dan weer onmiddellijk terug dus dat is dan tijd gespaard. Al een geluk dat ik nog wist waar ik mijne fiets in mijn appartement had weggezet!

Eerste keer op mijn nieuwe fiets, dus dat is ook altijd wat onwennig. Plus het is ook een ander type van klikpedalen, dus daar moet ik ook nog wat zoeken naar de juiste afstelling. Zolang ik fietste geen probleem, maar als ik voet aan de grond moest zetten was mijn linkse schoen blijkbaar iets te straf afgesteld. Bijna op mijn bakkes gegaan, maar gelukkig kon ik mij rechts nog uitklikken. Maar dat is ook onmiddellijk rechtgezet toen ik terug thuis aankwam.

Maar zo ver zijn we nog niet. Fietsen dus. Ik denk dat ik nog maar 500 meter was vertrokken of mijn kuit begon al op te spelen. Tof, nu al krampen. Dus al onmiddellijk beginnen met te drinken en zien dat we er snel van af geraken.

Een van de problemen die ik heb met fietsen na de winterstop is het goede ritme vinden. Want ik wil een zeker visuele snelheid hebben die ik gewoon ben en die ik normaal vind, met als gevolg dat ik gewoon zo hard fiets tot ik aan die snelheid zit. Dit is bijvoorbeeld ook het geval wanneer ge (iets) te veel gedronken hebt en sneller fietst dan verantwoord is, gewoon omdat de wereld rondom u te traag gaat naar uw goesting. Maar kom, de risico's waren nu zondag wel iets kleiner.

Grappig om te zien was hoe ik onderweg nog veel andere lopers en fietsers kruiste, maar ik blijkbaar de enige gek was die al in een zomerse tenue rond spurtte. Maar zoals gezegd, de zon scheen en het was een ideaal fietsweertje, zo'n 13 graden. We zijn al erger gewend in de laatste dagen.

Naast het visuele aspect is er ook het gevoelsmatige aspect. Ge zijt gewoon van een bepaalde spierspanning te voelen en dus trapt ge daar tegen aan, tegen het ritme dat ge gewoon zijt. Alleen is de conditie dus nog lang niet op peil aan het begin van mijn seizoen. Met al gevolg dat ik achteraf bekeken redelijk zwaar in het rood ben gegaan. Infrarood durf ik zelfs te zeggen. Ok, ik merkte het wel toen ik van de fiets afstapte en ook in de namiddag een serieuze klop kreeg, maar op de fiets zelf vond ik dat het nog wel meeviel.

Tot ik mijn resultaten er dus op nasloeg van mijne kilometrique...

Het was mijn slechtste rit ooit. 1h55, 2 minuten trager als mijn vorige slechtste keer. En daarmee begon het nog maar.

Gemiddelde fietscadans lag 5 toeren lager als al de andere keren  95 i.p.v. 100. Snelheid, dito: 26 i.p.v. 27. Man man man.

Nu, heb ik dan ├ęcht niets beter gedaan als de vorige keren?

Ah wacht, dat is hier precies wat hoger als de rest. Wat is dat juist?

Oei... 179 van gemiddelde hartslag. Tegen 155 anders...

Dubbel oei.

193 als maximale hartslag...  tegen 181 anders...

*Ik moet echt wel beter tegen mezelf beschermd worden.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen