zondag 21 februari 2016

Volgende keer Tristão?*

Dit weekend kreeg ik te horen dat mijn vroegere buurmeisje voor de tweede keer mee-moeder is geworden van een zoontje. Voor zover ik weet is alles goed verlopen en stellen moeder en zoon het ook goed.

Langs deze weg alvast een dikke proficiat!

Haar zoontje luistert naar de naam Arno. Past wel bij zijn oudere broer vind ik, want die heet namelijk Matteo. Kijk, dat zijn nu nog eens normale namen. Ik snap ook niet waarom ouders hun kinderen per se Kenji of Shania willen noemen. Soit, ieder zijn ding.

Alleen stel ik mij de vraag hoe dat er over 60 à 70 jaar aan toe gaat gaan in het pekeshuis. Nu is dat daar nog van Marietteje dit en Jefke dat en weet ik veel welke oude namen er nog allemaal zijn. Maar dan gaat dat dus zijn van Kenjike dit en Shaniake dat... Ik heb dik spijt dat ik dat niet meer ga meemaken, ondanks mijn voornemen om minstens 100 jaar te worden.

Nu zult ge u waarschijnlijk wel afvragen waarom ik, na een al weer veel te lange stilte, de moeite heb gedaan om hier een post over te maken.

Wel het zit namelijk zo: mijn broer heet Mathias, mijn broerke heet Arne.

Waarom werd ik overgeslagen!?

*Ik weet dat dit de Portugese versie van Tristan is maar Tristo klinkt mij net te belachelijk.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen