maandag 28 oktober 2013

Vrouwen die vals spelen en Tsigalko die er misbruik van maakt*

De laatste keer dat een vrouw oprecht enthousiast was om mij te zien was afgelopen zaterdag.

De voorlaatste keer dat een vrouw oprecht enthousiast was om mij te zien ligt alweer zo'n 31 jaar achter mij.

Ik moet Bonj daar trouwens nog altijd voor bedanken.

Maar kom, om op de meest recente keer terug te komen. Tsigalko had mij gevraagd om samen met hem de plaatselijke middenstand van Leuven te gaan sponsoren. Hoewel, aangezien we vooral AB InBev hebben gesponsord, stel ik me vragen bij het goede voornemen van Tsigalko. Anyway, het belangrijkste was dat we ons goed gingen amuseren.

Op een gegeven moment zegt Tsigalko tegen mij: "Seg Tristan, is dat daar niet uwe oude Klant?" (Voor alle duidelijkheid, oude zoals in voormalige en dus niet de leeftijdsgebonden versie ervan. De Klant in kwestie is namelijk een frisse jongedame. Jaja, op 5 jaar tijd kunt ge al eens geluk hebben met uw klanten. Op deze klant na heb ik 5 jaar dikke pech gehad.) Er eens naar gekeken en ontkennend geantwoord.

"Zeker van?"

"Zeker genoeg."

"Hébt ge die eigenlijk al eens ooit in het echt gezien, Tristan?"

OK, ik moet toegeven dat dat een redelijk pertinente vraag was.

"Jaja, ene keer op vergadering geweest daar en ik heb die ook aan mijne LinkedIn toegevoegd. Want als ik mij niet vergis had mijne Klant een lichtere haarkleur."

"Ik denk toch dat ze het is zenne Tristan..."

Kijk, zoiets kunt ge maar op een manier oplossen. Hand uitsteken en het woord "ne bok" zeggen, waarop Tsigalko mijn hand aannam en tot de actie overging door de dame in kwestie aan de tand te gaan voelen.

Zegt dat het niet waar is! Dat is die echt ofwa? Hoe kan Tsigalko die in godsnaam kennen? Dat was toch nooit zijne Klant, ofwel? Enige correcte reactie was met mijn rechtse hand een vuist maken, er twee keer mee op mijn hart kloppen en "respect" zeggen.

Bon, gezien het toch míjne vroegere Klant was, ook maar eventjes goeiendag gaan zeggen.

"Ah ma hier seh, den Tristan!"

Op haar enthousiasme afgaande, verwarde ze mij met een andere Tristan, kon bijna niet anders.

Soit, ik ging mijn schuld maar ineens bij Tsigalko inlossen.

"Bok?"

"Uhuh!"

"Seg, ik zal de Klant ook maar ineens trakteren zeker, vermist dat het dankzij haar aanwezigheid is dat ik u nu moet trakteren?"

"Bwa nee, dat is niet nodig."

10 minuten later kreeg ik ineens van de Klant een pint in mijn handen geduwd...

Merci Tsigalko, nu lijk ik hier de ongelikte beer die het niet nodig vindt om de dames in het gezelschap iets aan te bieden. Vandaar dat ge mij altijd mee vraagt om uwe wingman te zijn ofwa? Met als gevolg dat ik als "wiedergutmachung" ook de volgende ronde mocht betalen én deze keer absoluut de Klant niet mocht vergeten en natuurlijk haar vriendinnen van een drankje voorzien.

Als we dan toch door het stof moeten, dan maar ineens tegoei.

Tsigalko, veeg die grijns van uw gezicht, ze stoort mij. En het feit dat ge mij er altijd moreel toe chanteert om "het grasmachien" - mijn, volgens u tenminste, gepatendeerde dansmove - uit te voeren stoort mij nog veel meer.

Ja man, chantage ge hoort het goed! Als de Klant ineens met een smile tot achter haar oren op mij afstapt en mij vraagt om "het grasmachien" te doen noem ik dat inderdaad chantage.

Het is dat ik anders geen logies meer heb dat ik er niet te veel over durf zeggen.

Achteraf bekeken was het allemaal nog wel redelijk surrealistisch; een gat in de nacht in een café ineens een oude Klant tegenkomen, die dan nog eens blij is van u te zien - geloof me, ik ben daar nog altijd niet goed van - om er dan nog wat later mee onnozel staan te doen op dansvloer én dan later op de avond nog eens tot de vaststelling te komen dat uwe gsm zich automatisch heeft aangepast aan het winteruur!

Veel gekker kan een avond volgens mij niet worden.

*Op een van haar twee LinkedIn profielen staat de Klant nog met lichte/blonde haarkleur, net zoals ik ze had gezien de laatste keer. Maar dat was dus blijkbaar een oude foto.
Maar wie ben ik, ons Bea kan het allemaal beter verwoorden.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen